Zjarret që përfshijnë sipërfaqe të mëdha të territorit po shfaqen gjithnjë e më shumë si kërcënim për produktivitetin bujqësor në Ballkanin Perëndimor, ku bujqësia vazhdon të jetë një burim i rëndësishëm jetese, i sigurisë ushqimore dhe i stabilitetit ekonomik të zonave rurale. Megjithëse vëmendja shpesh përqendrohet te humbja dramatike e pyjeve gjatë sezonit të zjarreve, po aq vëmendje duhet t'u kushtohet edhe dëmeve të shkaktuara në tokat bujqësore, pemishtet, vreshtat dhe kullotat, pasi këto humbje ndikojnë drejtpërdrejt në sistemet ushqimore nga të cilat varen komunitetet lokale.
Dëmi më i drejtpërdrejtë që zjarret shkaktojnë në bujqësi është shkatërrimi i kulturave bujqësore dhe i tokave të punueshme. Zjarret që përhapen nga pyjet ose sipërfaqet me bar drejt zonave bujqësore mund të shkatërrojnë prodhimin e një sezoni të tërë brenda vetëm disa orësh. Plantacionet e ullinjve në zonat bregdetare të Malit të Zi dhe Shqipërisë, vreshtat në rajonet e njohura për prodhimin e verës, si dhe pemishtet në Bosnjë dhe Hercegovinë dhe Maqedoninë e Veriut, kanë pësuar humbje të konsiderueshme nga zjarret gjatë sezoneve të fundit.
Ndryshe nga kulturat njëvjeçare, të cilat mund të mbillen përsëri vitin e ardhshëm, kulturat shumëvjeçare, si ullinjtë dhe hardhitë e rrushit, shpesh kanë nevojë për disa vite, ndonjëherë edhe për një dekadë ose më shumë, për të rikthyer kapacitetin e tyre të plotë prodhues pas dëmtimit nga zjarri. Kjo do të thotë se pasojat ekonomike shtrihen shumë përtej sezonit kur ka ndodhur zjarri.
Edhe blegtoria përballet me rreziqe të veçanta. Kullotat dhe sipërfaqet e shfrytëzuara për kullotjen e bagëtive shpesh përfshihen nga zjarret që përhapen me shpejtësi, duke i lënë fermerët pa ushqim të mjaftueshëm për kafshët dhe duke i detyruar të marrin vendime të vështira lidhur me numrin e krerëve, shpenzimet për ushqim shtesë ose therjen e parakohshme të bagëtive.
Në raste më të rënda, zjarret kanë shkaktuar drejtpërdrejt ngordhjen e bagëtive që nuk kanë mundur të zhvendosen në kohë drejt vendeve të sigurta, veçanërisht në zonat e thella malore ku sistemet e paralajmërimit dhe rrugët e qasjes janë të kufizuara. Humbja e kullotave ka edhe pasoja afatgjata, pasi mbikullotja e sipërfaqeve të mbetura mund të përkeqësojë më tej cilësinë e tokës dhe të ngadalësojë rimëkëmbjen ekologjike.
Cilësia dhe shëndeti i tokës janë një tjetër aspekt që dëmtohet nga zjarret në sipërfaqe të mëdha, me pasoja që ndihen edhe gjatë sezoneve të ardhshme bujqësore. Zjarret intensive mund të shkatërrojnë lëndën organike dhe mikroorganizmat që ruajnë pjellorinë e tokës, ndërsa humbja e mbulesës bimore e lë tokën të ekspozuar ndaj erozionit.
Reshjet e dendura pas një zjarri mund të shpëlajnë shtresën sipërfaqësore të tokës, të pasur me lëndë ushqyese, nga e cila varen kulturat bujqësore. Kjo do të thotë se edhe tokat që nuk janë përfshirë drejtpërdrejt nga zjarri mund të pësojnë ulje të produktivitetit bujqësor gjatë viteve në vijim, për shkak të erozionit që vjen nga shpatet e djegura përreth.
Ndikim pëson edhe disponueshmëria e ujit për ujitje. Zjarret dëmtojnë bimësinë dhe mbulesën pyjore në pellgjet ujëmbledhëse, të cilat ndihmojnë në rregullimin e rrjedhës së ujit, filtrimin e ujërave sipërfaqësore dhe ruajtjen e niveleve të qëndrueshme të ujërave rrjedhëse dhe nëntokësore.
Kur këto sisteme dëmtohen, fermerët në zonat e poshtme të rrjedhës mund të përballen si me mungesë uji gjatë periudhave të thata, ashtu edhe me rrezik të shtuar nga përmbytjet gjatë reshjeve. Kjo krijon kushte të paparashikueshme për ujitje dhe e vështirëson planifikimin e sezonit prodhues.
Pasojat ekonomike shtrihen shumë përtej ekonomive bujqësore individuale. Ulja e rendimenteve lokale mund të shkaktojë rritje të çmimeve të ushqimeve në rajonet e prekura, të çrregullojë zinxhirët e furnizimit për tregjet lokale dhe prodhuesit e orientuar drejt eksportit, si dhe të cenojë stabilitetin e të ardhurave të familjeve rurale, të cilat edhe ashtu veprojnë me marzhe të ulëta fitimi.
Për fermerët e vegjël në të gjithë Ballkanin Perëndimor, të cilët punojnë me mundësi të kufizuara financiare, një sezon i rëndë zjarresh mund të bëjë dallimin mes një jetese të qëndrueshme dhe një periudhe disavjeçare të rimëkëmbjes financiare.