Mbajtja aktive e zinxhirëve globale të ushqimit është thelbësor gjatë krizës COVID-19

1.4.2020 11:00:00


Pandemia e COVID-19 është një ngarkesë e madhe për sistemet e shëndetit publik në të gjithë botën, dhe miliona njerëz në ekonomitë më të përparuara në botë janë në një formë të karantinës.

Ne e dimë se humbja njerëzore do të jetë e madhe, dhe se përpjekjet e mëdha për ndryshim për të mirë sjellin me vete harxhime të mëdha ekonomike.

Për të zvogëluar rrezikun nga një humbje edhe më të madhe - mungesa e ushqimit për miliona, madje edhe në vendet e pasura - bota duhet të marrë masa urgjente për të minimizuar ndërprerjet në zinxhirët e furnizimit të ushqimit.

Është i nevojshëm një reagim global i koordinuar dhe racional për të parandaluar këtë krizë shëndetësore për të mos shkaktuar një krizë ushqimore në të cilën njerëzit nuk mund të gjejnë ushqimin.

Deri më tani, COVID-19 nuk ka bërë asnjë presion mbi sigurinë e ushqimit. Nuk ka nevojë për panik - ka mjaft furnizim ushqimi në botë për të ushqyer të gjithë - ne duhet të përballemi me sfidën: rrezik të madh të ushqimit kemi atëherë kur nuk është i disponueshëm atje ku është i nevojshëm.

Përhapja masive e COVID-19, me të gjitha mbylljet dhe bllokadat, ka krijuar telashe logjistike në zinxhirët e vlerave të ekonomisë moderne globale.

Kufizimet në lëvizje, si dhe sjellja aversive e punëtorëve, mund të parandalojnë fermerët nga rritja dhe përpunimi i ushqimit. Mungesa e plehrave, ilaçet veterinare dhe lëndët e tjera të para mund të ndikojnë gjithashtu në prodhimin bujqësor.

Mbyllja e restoranteve dhe blerja më e rrallë zvogëlojnë kërkesën për prodhimet e freskëta dhe peshkut, që ndikojnë tek prodhuesit dhe furnitorët, veçanërisht fermerët e vegjël, me pasoja afatgjata për gjithë popullsinë më të urbanizuar në botë, qoftë e vendosur në Menheten apo Manila.

Pasiguria rreth disponueshmërisë së ushqimit mund t'i bëjë politikëbërësit të zbatojnë masa kufizuese të tregtisë me qëllim të ruajtjes së sigurisë kombëtare të ushqimit.

Duke pasur parasysh përvojën e krizës globale të çmimeve të ushqimit të vitit 2007, ne e dimë se masa të tilla mund vetëm të përkeqësojnë situatën.

Kufizimet e eksportit të vendosura nga vendet eksportuese për të rritur disponueshmërinë e ushqimit në vend mund të çojnë në ndërprerje serioze në tregun botëror të ushqimit, duke rezultuar në rritje të çmimeve jostabile.

 Në vitet 2007-2008, këto masa të shpejta rezultuan të jenë jashtëzakonisht të dëmshme, veçanërisht për vendet me të ardhura të ulëta dhe me deficitit ushqimor, si dhe për përpjekjet e organizatave humanitare për të siguruar ushqim për të varfërit dhe të prekurit.

Të gjithë duhet të mësojmë nga e kaluara jonë e fundit dhe të mos bëjmë të njëjtat gabime dy herë.

Krijuesit e politikave duhet të kujdesen për të shmangur shtrëngimin e papritur të kushteve për furnizimi të ushqimit.

Përderisa secili vend përballet me sfidat e veta, bashkëpunimi - midis qeverive dhe spektrit të plotë të sektorëve dhe palëve të interesuara - është parësor. Ne po përjetojmë një problem global që kërkon një përgjigje globale.

Ne duhet të sigurojmë që tregjet e ushqimit të funksionojnë siç duhet dhe informacioni për çmimet, prodhimin, konsumin dhe furnizimet ushqimore është i disponueshëm për të gjithë në kohë reale. Kjo qasje do të zvogëlojë pasigurinë dhe do t'i lejojë prodhuesit, konsumatorët, tregtarët dhe përpunuesit të marrin vendime të informuara dhe të parandalojnë sjelljen e pajustifikuar të panikut në tregjet globale të ushqimit.

Efektet shëndetësore të pandemisë COVID-19 në disa nga vendet më të varfra nuk janë të njohura akoma. Sidoqoftë, mund të themi me siguri se çdo krizë ushqimore, si rezultat i politikëbërjes së dobët, do të jetë një katastrofë humanitare që mund të shmangim.

Tashmë kemi 113 milion njerëz që përjetojnë uri akute; në Afrikën Sub-Sahariane, një e katërta e popullsisë është e kequshqyer. Çdo përçarje në zinxhirin ushqimor do të intensifikojë vuajtjet njerëzore dhe sfidën e zvogëlimit të urisë në të gjithë botën.

Ne duhet të bëjmë gjithçka që është e mundur për të mos lejuar që kjo të ndodhë. Parandalimi kushton më pak. Tregjet globale janë thelbësore për balancimin e tronditjeve të furnizimit dhe kërkesës nëpër vende dhe rajone, dhe ne duhet të punojmë së bashku për të siguruar që ndërprerjet në zinxhirin e furnizimit të ushqimit të minimizohen sa më shumë që të jetë e mundur.

COVID-19 na kujton me forcë se solidariteti nuk është një organizatë bamirëse, por një mendje e shëndoshë.

Share